паско́чваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., каго-што.

Скаціць усё, многае або ўсіх, многіх.

П. бярвенне ў кучу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паско́чваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паско́чваю паско́чваем
2-я ас. паско́чваеш паско́чваеце
3-я ас. паско́чвае паско́чваюць
Прошлы час
м. паско́чваў паско́чвалі
ж. паско́чвала
н. паско́чвала
Загадны лад
2-я ас. паско́чвай паско́чвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час паско́чваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паско́чваць сов. (о многом, о многих) скати́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паско́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Скаціць усё, многае або ўсіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паско́чваны ска́ченный; см. паско́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паско́чваны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад паскочваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скати́ть​I сов. (спустить по наклонной поверхности) скаці́ць, мног. паско́чваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)