пасаката́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пасакачу́ пасако́чам
2-я ас. пасако́чаш пасако́чаце
3-я ас. пасако́ча пасако́чуць
Прошлы час
м. пасаката́ў пасаката́лі
ж. пасаката́ла
н. пасаката́ла
Загадны лад
2-я ас. пасакачы́ пасакачы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час пасаката́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пасаката́ць сов.

1. покуда́хтать;

2. перен., разг. поболта́ть, потарато́рить;

3. разг. (быстро поехать на телеге) покати́ть, поцокота́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пасаката́ць, ‑качу, ‑кочаш, ‑коча; зак.

1. Сакатаць некаторы час (пра курэй).

2. Утварыць гукі, падобныя на сакатанне. Глуха бухнула на зямлю дрэва; крыху пасакатала піла, змоўкла. Савіцкі. Брычка зноў пасакатала, уздымаючы хмару пылу... Чарот.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

потарато́рить сов., разг. пасаката́ць, палапата́ць; (поболтать) пабалбата́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прысаката́ць ’прыбегчы’ (пух., Жд. 1). Да гукапераймальнага саката́ць (гл.), параўн. пасаката́ць ’хутка паехаць’ (Шат., Стан.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)