Парача́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Парача́ны
Р. Парача́н
Парача́наў
Д. Парача́нам
В. Парача́ны
Т. Парача́намі
М. Парача́нах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Парачаны (чыг. ст., в.) 8/108

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)