парастыка́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго-што.

Растыкаць усё, многае.

П. тычкі на лузе.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

парастыка́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. парастыка́ю парастыка́ем
2-я ас. парастыка́еш парастыка́еце
3-я ас. парастыка́е парастыка́юць
Прошлы час
м. парастыка́ў парастыка́лі
ж. парастыка́ла
н. парастыка́ла
Загадны лад
2-я ас. парастыка́й парастыка́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час парастыка́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

парастыка́ць сов., разг. (о многом) расты́кать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

парастыка́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Растыкаць усіх, многіх або ўсё, многае. Парастыкаць тычкі на лузе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парастыка́ны расты́канный; см. парастыка́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расты́кать сов., прост.

1. (воткнуть в нескольких местах) расты́каць, мног. парастыка́ць;

расты́кать ве́шки расты́каць (парастыка́ць) ты́чкі;

2. (рассовать по разным местам) пазапіха́ць, пазасо́ўваць, параспіха́ць, парассо́ўваць;

расты́кать ве́щи по угла́м пазапіха́ць (пазасо́ўваць, параспіха́ць, парассо́ўваць) рэ́чы па кутка́х;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)