парасто́чваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. парасто́чваю парасто́чваем
2-я ас. парасто́чваеш парасто́чваеце
3-я ас. парасто́чвае парасто́чваюць
Прошлы час
м. парасто́чваў парасто́чвалі
ж. парасто́чвала
н. парасто́чвала
Загадны лад
2-я ас. парасто́чвай парасто́чвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час парасто́чваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

парасто́чваць², -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Растачыць усё, многае.

Шашаль парасточваў сцены.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

парасто́чваць¹, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Растачыць усё, многае (гл. растачыць¹).

П. адтуліны ў дэталях.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

парасто́чваць³, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Растачыць усё, многае (гл. растачыць³).

П. каўняры ў кашулях.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

парасто́чваць

I сов. (на станке и т.п. — о многом) расточи́ть

II сов. (о червях и т.п.) источи́ть

III сов., порт. (о многом) расста́вить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

парасто́чваць ​1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Растачыць усё, многае (гл. растачыць ​1).

парасто́чваць ​2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Растачыць усё, многае (гл. растачыць 2).

парасто́чваць ​3, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Растачыць усё, многае (гл. растачыць ​3).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парасто́чваны ​1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад парасточваць ​1.

парасто́чваны ​2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад парасточваць ​2.

парасто́чваны ​3, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад парасточваць ​3.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парасто́чваны

I расто́ченный; см. парасто́чваць I

II исто́ченный; см. парасто́чваць II

III расста́вленный; см. парасто́чваць III

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расточи́ть​I сов.;

1. техн. растачы́ць, мног. парасто́чваць;

расточи́ть дета́ль растачы́ць дэта́ль;

2. (размыть) уст. размы́ць, мног. паразмыва́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расста́вить сов.

1. в разн. знач. расста́віць, мног. парасстаўля́ць;

расста́вить часовы́х расста́віць (парасстаўля́ць) вартавы́х;

расста́вить но́жки ци́ркуля расста́віць но́жкі цы́ркуля;

2. (расширить) портн. растачы́ць, мног. парасто́чваць;

расста́вить воротни́к руба́хи растачы́ць каўне́р кашу́лі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)