параску́сваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Раскусіць усё, многае (гл. раскусіць у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

параску́сваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. параску́сваю параску́сваем
2-я ас. параску́сваеш параску́сваеце
3-я ас. параску́свае параску́сваюць
Прошлы час
м. параску́сваў параску́свалі
ж. параску́свала
н. параску́свала
Загадны лад
2-я ас. параску́свай параску́свайце
Дзеепрыслоўе
прош. час параску́сваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

параску́сваць сов. (о многом) раскуси́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

параску́сваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Раскусіць усё, многае (гл. раскусіць у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параску́сваны раску́шенный; см. параску́сваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раскуси́ть сов., прям., перен. раскусі́ць, мног. параску́сваць;

раскуси́ть оре́х раскусі́ць арэ́х;

раскуси́ть, в чём де́ло разг. раскусі́ць, у чым спра́ва;

его́ нелегко́ раскуси́ть разг. яго́ нялёгка раскусі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)