параскла́дваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. параскла́дваю параскла́дваем
2-я ас. параскла́дваеш параскла́дваеце
3-я ас. параскла́двае параскла́дваюць
Прошлы час
м. параскла́дваў параскла́двалі
ж. параскла́двала
н. параскла́двала
Загадны лад
2-я ас. параскла́двай параскла́двайце
Дзеепрыслоўе
прош. час параскла́дваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

параскла́дваць сов., см. парасклада́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

параскла́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Тое, што і параскладаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парасклада́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны і параскла́дваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Раскласці, разлажыць усё, многае.

П. паперы на стале.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

параскла́дваны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад параскладваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пораскла́дывать сов., разг. парасклада́ць, параскла́дваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

porozkładać

зак. параскладваць, параскладаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

разложи́ть​I сов.

1. (положить отдельно одно от другого) раскла́сці, мног. парасклада́ць, параскла́дваць;

2. (расправив, положить) (разостлать) раскла́сці, разасла́ць;

3. (распределить) раскла́сці, мног. парасклада́ць, параскла́дваць;

разложи́ть де́ньги по счета́м раскла́сці (парасклада́ць, параскла́дваць) гро́шы па раху́нках;

4. (зажечь) раскла́сці, мног. парасклада́ць, параскла́дваць;

разложи́ть костёр раскла́сці аго́нь (во́гнішча); см. раскла́дывать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)