параскалу́пліваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. параскалу́пліваю параскалу́пліваем
2-я ас. параскалу́пліваеш параскалу́пліваеце
3-я ас. параскалу́плівае параскалу́пліваюць
Прошлы час
м. параскалу́пліваў параскалу́плівалі
ж. параскалу́плівала
н. параскалу́плівала
Загадны лад
2-я ас. параскалу́плівай параскалу́плівайце
Дзеепрыслоўе
прош. час параскалу́пліваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

параскалу́пліваць сов. (о многом) расковыря́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

параскалу́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Раскалупаць усё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параскалу́пваць і параскалу́пліваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Раскалупаць усё, многае.

П. ранкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

параскалу́пваць сов., см. параскалу́пліваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

параскалу́пліваны расковы́рянный; см. параскалу́пліваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

параскалу́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Тое, што і параскалупліваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расколупа́ть сов., прост. раскалупа́ць, мног. параскалу́пліваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расковыря́ть сов. раскалупа́ць, мног. параскалу́пліваць, разг. раскарпа́ць, мног. параско́рпваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)