папылі́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папылю́ |
папы́лім |
| 2-я ас. |
папы́ліш |
папы́ліце |
| 3-я ас. |
папы́ліць |
папы́ляць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
папылі́ў |
папылі́лі |
| ж. |
папылі́ла |
| н. |
папылі́ла |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
папылі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папылі́ць сов., разг. попыли́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
папылі́ць, ‑пылю, ‑пыліш, ‑пыліць; зак.
Разм. Пайсці, паехаць, узнімаючы пыл. Шафёр махнуў на развітанне рукой, і «Масквіч» папыліў далей па дарозе ў горад. Курто. Санька не даслухаў, таропка крутнуўся на месцы і шпарка, ледзьве не подбегам, папыліў назад у вёску. Савіцкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)