папрымацо́ўваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Прымацаваць што-н. у многіх месцах, прымацаваць усё, многае.

П. табліцы да дошкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

папрымацо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. папрымацо́ўваю папрымацо́ўваем
2-я ас. папрымацо́ўваеш папрымацо́ўваеце
3-я ас. папрымацо́ўвае папрымацо́ўваюць
Прошлы час
м. папрымацо́ўваў папрымацо́ўвалі
ж. папрымацо́ўвала
н. папрымацо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. папрымацо́ўвай папрымацо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час папрымацо́ўваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

папрымацоўваць сов. (о многом) прикрепи́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папрымацо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Прымацаваць што‑н. у многіх месцах, прымацаваць усё, многае. Папрымацоўваць табліцы да дошкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папрымацо́ўваны прикреплённый; см. папрымацо́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

укрепи́ть сов., в разн. знач. умацава́ць, мног. паўмацо́ўваць; (прикрепить — ещё) прымацава́ць, мног. папрымацо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прикрепи́ть сов.

1. (крепко приделать) прымацава́ць, мног. папрымацо́ўваць; (прибить) прыбі́ць, мног. папрыбіва́ць; (приколоть) прыкало́ць, мног. папрыко́лваць, прышпілі́ць, мног. папрышпі́льваць; (приклеить) прыкле́іць, мног. папрыкле́йваць; (пришить) прышы́ць, мног. папрышыва́ць;

2. в др. знач. прымацава́ць, мног. папрымацо́ўваць;

прикрепи́ть отстаю́щего ученика́ к си́льному прымацава́ць адстаю́чага ву́чня да мо́цнага;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)