папрасце́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папрасце́ю |
папрасце́ем |
| 2-я ас. |
папрасце́еш |
папрасце́еце |
| 3-я ас. |
папрасце́е |
папрасце́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
папрасце́ў |
папрасце́лі |
| ж. |
папрасце́ла |
| н. |
папрасце́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
папрасце́й |
папрасце́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
папрасце́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папрасце́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.
Разм. Стаць простым, прасцейшым. Міхаліна Казіміраўна за два гады як бы трохі зблажэла і папрасцела. Шамякін. Рысы твару [дзяўчыны] папрасцелі, пагрубелі. Мурашка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)