Verbum

анлайнавы слоўнік

папрадзіра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.

Прадраць што-н. у многіх месцах, прадраць усё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

папрадзіра́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

папрадзіра́ць сов. (о многом) прорва́ть, продра́ть; процара́пать;

◊ п. во́чы — продра́ть глаза́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папрадзіра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Прадраць што‑н. у многіх месцах, прадраць усё. многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папрадзіра́ны про́рванный, про́дранный; процара́панный; см. папрадзіра́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

продра́ть сов., разг.

1. прадра́ць, прадзе́рці, мног. папрадзіра́ць;

2. (сделать выговор) прост. прабра́ць;

◊

продра́ть глаза́ прост. прадра́ць (прадзе́рці) во́чы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

процара́пать сов., в разн. знач. прадра́ць, мног. папрадзіра́ць, прадра́паць;

процара́пать ко́нтуры рису́нка на пласти́нке для клише́ прадра́паць ко́нтуры рысу́нка на пласці́нцы для клішэ́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прорва́ть сов.

1. (продырявить) прарва́ць, мног. папрарыва́ць, прадра́ць, прадзе́рці, мног. папрадзіра́ць;

прорва́ть носо́к прадра́ць (прадзе́рці) шкарпэ́тку;

2. в др. знач. прарва́ць, мног. папрарыва́ць;

прорва́ть плоти́ну прарва́ць плаці́ну;

прорва́ть ли́нию оборо́ны неприя́теля воен. прарва́ць лі́нію абаро́ны во́рага;

он до́лго молча́л, но тут и его́ прорва́ло безл., разг. ён до́ўга маўча́ў, але́ тут яго́ прарва́ла;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)