папра́дзены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
папра́дзены |
папра́дзеная |
папра́дзенае |
папра́дзеныя |
| Р. |
папра́дзенага |
папра́дзенай папра́дзенае |
папра́дзенага |
папра́дзеных |
| Д. |
папра́дзенаму |
папра́дзенай |
папра́дзенаму |
папра́дзеным |
| В. |
папра́дзены (неадуш.) папра́дзенага (адуш.) |
папра́дзеную |
папра́дзенае |
папра́дзеныя (неадуш.) папра́дзеных (адуш.) |
| Т. |
папра́дзеным |
папра́дзенай папра́дзенаю |
папра́дзеным |
папра́дзенымі |
| М. |
папра́дзеным |
папра́дзенай |
папра́дзеным |
папра́дзеных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папра́дзены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
папра́дзены |
папра́дзеная |
папра́дзенае |
папра́дзеныя |
| Р. |
папра́дзенага |
папра́дзенай папра́дзенае |
папра́дзенага |
папра́дзеных |
| Д. |
папра́дзенаму |
папра́дзенай |
папра́дзенаму |
папра́дзеным |
| В. |
папра́дзены (неадуш.) папра́дзенага (адуш.) |
папра́дзеную |
папра́дзенае |
папра́дзеныя (неадуш.) папра́дзеных (адуш.) |
| Т. |
папра́дзеным |
папра́дзенай папра́дзенаю |
папра́дзеным |
папра́дзенымі |
| М. |
папра́дзеным |
папра́дзенай |
папра́дзеным |
папра́дзеных |
Кароткая форма: папра́дзена.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папра́дзены спрядённый; см. папра́сці
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перепрядённый
1. перапра́дзены, папра́дзены, спра́дзены;
2. перапра́дзены; см. перепря́сть.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)