Папо́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Папо́ўшчына
Р. Папо́ўшчыны
Д. Папо́ўшчыне
В. Папо́ўшчыну
Т. Папо́ўшчынай
Папо́ўшчынаю
М. Папо́ўшчыне

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

папо́ўшчына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. папо́ўшчына
Р. папо́ўшчыны
Д. папо́ўшчыне
В. папо́ўшчыну
Т. папо́ўшчынай
папо́ўшчынаю
М. папо́ўшчыне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

папо́ўшчына ж., неодобр. попо́вщина

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папо́ўшчына, ‑ы, ж.

1. Адзін з напрамкаў у стараверстве.

2. Рэлігійна-містычныя погляды, вераванні і забабоны, якія падтрымлівае царква. Філасофія, якая вучыць, што сама фізічная прырода ёсць вытворнае, — ёсць чысцейшая філасофія папоўшчыны. Ленін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Папоўшчына (в., Кіраўскі р-н) 9/124

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

попо́вщина пренебр. папо́ўшчына, -ны ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)