папо́ены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
папо́ены |
папо́еная |
папо́енае |
папо́еныя |
| Р. |
папо́енага |
папо́енай папо́енае |
папо́енага |
папо́еных |
| Д. |
папо́енаму |
папо́енай |
папо́енаму |
папо́еным |
| В. |
папо́ены (неадуш.) папо́енага (адуш.) |
папо́еную |
папо́енае |
папо́еныя (неадуш.) папо́еных (адуш.) |
| Т. |
папо́еным |
папо́енай папо́енаю |
папо́еным |
папо́енымі |
| М. |
папо́еным |
папо́енай |
папо́еным |
папо́еных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папо́ены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
папо́ены |
папо́еная |
папо́енае |
папо́еныя |
| Р. |
папо́енага |
папо́енай папо́енае |
папо́енага |
папо́еных |
| Д. |
папо́енаму |
папо́енай |
папо́енаму |
папо́еным |
| В. |
папо́ены (неадуш.) папо́енага (адуш.) |
папо́еную |
папо́енае |
папо́еныя (неадуш.) папо́еных (адуш.) |
| Т. |
папо́еным |
папо́енай папо́енаю |
папо́еным |
папо́енымі |
| М. |
папо́еным |
папо́енай |
папо́еным |
папо́еных |
Кароткая форма: папо́ена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
попо́енный папо́ены, напо́ены.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)