папахава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папахава́ю |
папахава́ем |
| 2-я ас. |
папахава́еш |
папахава́еце |
| 3-я ас. |
папахава́е |
папахава́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
папахава́ў |
папахава́лі |
| ж. |
папахава́ла |
| н. |
папахава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
папахава́й |
папахава́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
папахава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папахава́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.
Разм. Хаваць доўга, неаднаразова; пахаваць многа каго‑, чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папахава́ць и папахо́ўваць сов. (долго, много, неоднократно) попря́тать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
папахо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Тое, што і папахаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)