папаліва́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папаліва́ю |
папаліва́ем |
| 2-я ас. |
папаліва́еш |
папаліва́еце |
| 3-я ас. |
папаліва́е |
папаліва́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
папаліва́ў |
папаліва́лі |
| ж. |
папаліва́ла |
| н. |
папаліва́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
папаліва́й |
папаліва́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
папаліва́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папаліва́ць сов.
1. (о многом) поли́ть;
2. (нек-рое время) полива́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
папаліва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
1. Паліць усё, многае. Галя хуценька прынесла вады, папалівала вагоны, збольшага сцерла пыл. Сабаленка.
2. і без дап. Паліваць некаторы час.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
поли́ть сов., в разн. знач. палі́ць, мног. папаліва́ць; (долго, неоднократно) разг. папалі́ць;
поли́ть цветы́ палі́ць кве́ткі;
поли́л дождь палі́ў дождж;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)