паня́тлівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паня́тлівы |
паня́тлівая |
паня́тлівае |
паня́тлівыя |
| Р. |
паня́тлівага |
паня́тлівай
паня́тлівае |
паня́тлівага |
паня́тлівых |
| Д. |
паня́тліваму |
паня́тлівай |
паня́тліваму |
паня́тлівым |
| В. |
паня́тлівы (неадуш.)
паня́тлівага (адуш.) |
паня́тлівую |
паня́тлівае |
паня́тлівыя (неадуш.)
паня́тлівых (адуш.) |
| Т. |
паня́тлівым |
паня́тлівай
паня́тліваю |
паня́тлівым |
паня́тлівымі |
| М. |
паня́тлівым |
паня́тлівай |
паня́тлівым |
паня́тлівых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паня́тлівы, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і кемлівы. Дзядзька Анікей сказаў мне: — Ты хлопец панятлівы, праз які год з цябе выйдзе кравец лепшы за мяне. Сабаленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Скле́йны (скле́йный) ‘умелы, панятлівы’ (Юрч. Фраз. 1), скле́йна ‘ўмела, па-майстэрску’ (Юрч. Вытв.). Няясна; магчыма, ад размоўнага мець клей (клёк) у галаве ‘быць разумным’, параўн. клій ‘жыццёвыя сілы’ (кам., Жыв. НС).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)