панапяка́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., чаго.

Напячы многа чаго-н.

П. рознага печыва.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

панапяка́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. панапяка́ю панапяка́ем
2-я ас. панапяка́еш панапяка́еце
3-я ас. панапяка́е панапяка́юць
Прошлы час
м. панапяка́ў панапяка́лі
ж. панапяка́ла
н. панапяка́ла
Загадны лад
2-я ас. панапяка́й панапяка́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час панапяка́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

панапяка́ць сов. (во множестве)

1. напе́чь;

п. хле́ба — напе́чь хле́ба;

2. нажа́рить;

п. сква́рак — нажа́рить шква́рок

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

панапяка́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

1. чаго. Напячы многа чаго‑н. [Кадзя:] — Без хлеба ў лесе сядзім. І муку маем, а спячы няма дзе. Дык мы па сваіх людзях рашылі развезці і папрасіць, каб панапякалі. Сабаленка.

2. каго-што. Разм. Напячы крапівой, наджаліць усіх, многіх або ўсё, многае. Усіх [дзяцей] панапякаў-панаціраў [тата] жыгучкай, ды так, што жывога месца не засталося. Дубоўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панапяка́ны

1. напечённый;

2. нажа́ренный;

1, 2 см. панапяка́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

напе́чь сов., в разн. знач. напячы́, мног. панапяка́ць;

напе́чь пирого́в напячы́ піраго́ў;

напекло́ го́лову напякло́ галаву́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нажа́рить сов.

1. (наготовить для еды) напячы́, мног. панапяка́ць; (мяса) насма́жыць, мног. панасма́жваць; (сала) насква́рыць; (кофе, семечек и т. п.) напра́жыць, напрэ́гчы;

2. (накалить) разг. напалі́ць, напячы́; (нагреть) нагрэ́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)