панамо́чваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак.

1. каго-што і чаго. Намачыць усё, многае або ўсіх, многіх.

П. каноплі.

2. што і чаго. Мочачы, прыгатаваць многа чаго-н.

П. яблыкаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

панамо́чваць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. панамо́чваю панамо́чваем
2-я ас. панамо́чваеш панамо́чваеце
3-я ас. панамо́чвае панамо́чваюць
Прошлы час
м. панамо́чваў панамо́чвалі
ж. панамо́чвала
н. панамо́чвала
Загадны лад
2-я ас. панамо́чвай панамо́чвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час панамо́чваўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

панамо́чваць сов. (о многих, о многом) намочи́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

панамо́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.

1. Намачыць усё, многае або ўсіх, многіх. Панамочваць каноплі.

2. Мочачы, прыгатаваць многа чаго‑н. Панамочваць яблык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

намочи́ть сов.

1. (смочить, сделать мокрым) намачы́ць, мног. панамо́чваць;

2. (наквасить) наква́сіць; намачы́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)