памурава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
памуру́ю |
памуру́ем |
| 2-я ас. |
памуру́еш |
памуру́еце |
| 3-я ас. |
памуру́е |
памуру́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
памурава́ў |
памурава́лі |
| ж. |
памурава́ла |
| н. |
памурава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
памуру́й |
памуру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
памурава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
памурава́ць сов. (о кирпичной, каменной кладке) покла́сть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
памурава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што і без дап.
Мураваць некаторы час.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)