памно́жыцца гл. мно́жыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

памно́жыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. памно́жыцца памно́жацца
Прошлы час
м. памно́жыўся памно́жыліся
ж. памно́жылася
н. памно́жылася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

памно́жыцца сов. умно́житься, возрасти́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

памно́жыцца, ‑жыцца; зак.

Павялічыцца ў колькасці, памерах, сіле; узрасці. Вырасла арцель, памножыліся яе даходы. «Звязда».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мно́жыцца, -жыцца; незак.

1. Колькасна павялічвацца; расці.

Дабро расло і множылася.

2. Размнажацца (уст.).

Тут жывуць і множацца розныя жучкі і кузуркі.

3. Падвяргацца множанню.

Пяць множыцца на тры.

|| зак. памно́жыцца, -жыцца (да 1 і 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

помно́житься памно́жыцца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

умно́житься

1. мат. памно́жыцца;

2. (увеличиться) памно́жыцца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прымно́жыцца, ‑жыцца; зак.

Яшчэ больш павялічыцца; памножыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прымно́жыцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ыцца; зак.

Яшчэ больш павялічыцца, памно́жыцца.

Веды прымножыліся.

|| незак. прымнажа́цца, -а́ецца.

|| наз. прымнажэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

памнажа́цца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да памножыцца.

2. Зал. да памнажаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)