памаро́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
памаро́чу |
памаро́чым |
| 2-я ас. |
памаро́чыш |
памаро́чыце |
| 3-я ас. |
памаро́чыць |
памаро́чаць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
памаро́чыў |
памаро́чылі |
| ж. |
памаро́чыла |
| н. |
памаро́чыла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
памаро́ч |
памаро́чце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
памаро́чыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
памаро́чыць сов., разг. поморо́чить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
памаро́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., каго-што і без дап.
Разм. Марочыць некаторы час.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
поморо́чить сов., разг. памаро́чыць, падуры́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)