паліва́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паліва́льшчыца |
паліва́льшчыцы |
| Р. |
паліва́льшчыцы |
паліва́льшчыц |
| Д. |
паліва́льшчыцы |
паліва́льшчыцам |
| В. |
паліва́льшчыцу |
паліва́льшчыц |
| Т. |
паліва́льшчыцай
паліва́льшчыцаю |
паліва́льшчыцамі |
| М. |
паліва́льшчыцы |
паліва́льшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паліва́льшчыца ж. полива́льщица
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паліва́льшчыца, ‑ы, ж.
Жан. да палівальшчык.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
полива́льщица паліва́льшчыца, -цы ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)