палярызава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. палярызу́ю палярызу́ем
2-я ас. палярызу́еш палярызу́еце
3-я ас. палярызу́е палярызу́юць
Прошлы час
м. палярызава́ў палярызава́лі
ж. палярызава́ла
н. палярызава́ла
Загадны лад
2-я ас. палярызу́й палярызу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час палярызу́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

палярызава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. палярызу́ю палярызу́ем
2-я ас. палярызу́еш палярызу́еце
3-я ас. палярызу́е палярызу́юць
Прошлы час
м. палярызава́ў палярызава́лі
ж. палярызава́ла
н. палярызава́ла
Загадны лад
2-я ас. палярызу́й палярызу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час палярызава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

палярызава́ць сов. и несов., физ. поляризова́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

палярызава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак. і незак., каго-што.

Спец. Выклікаць (выклікаць) палярызацыю. Палярызаваць электроды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палярызава́ць polarisíeren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

поляризова́ть сов. и несов. палярызава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

polarize

[ˈpoʊləraɪz]

v.

палярызава́ць, выкліка́ць палярыза́цыю

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

polarisíeren

1. vt фіз. палярызава́ць

2. ~, sich фіз. палярызава́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)