палюля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; зак., каго-што.

Правесці які-н. час, люляючы, калышучы.

П. дзіця.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

палюля́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. палюля́ю палюля́ем
2-я ас. палюля́еш палюля́еце
3-я ас. палюля́е палюля́юць
Прошлы час
м. палюля́ў палюля́лі
ж. палюля́ла
н. палюля́ла
Загадны лад
2-я ас. палюля́й палюля́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час палюля́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

палюля́ць сов. (убаюкивая) покача́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

палюля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., каго-што.

Люляць, калыхаць на працягу нейкага часу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

побаю́кать сов., разг.

1. пакалыха́ць, палюля́ць;

2. перен. (успокоить) супако́іць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

покача́ть​I сов.

1. (что-л., находящееся в подвешенном состоянии; ветром, волной) пакалыха́ць, пагайда́ць; (в люльке, на качелях, в гамаке и т. п. — ещё) пагу́шкаць; (убаюкивая — ещё) палюля́ць;

2. (пошатать что-л. неустойчивое или слабо закреплённое) пахіста́ць, пакалыха́ць, пакалыва́ць;

3. (поколебать в вертикальном направлении) павага́ць, пазы́баць;

4. (головой — при согласии) паківа́ць; (головой — при отрицании) пакруці́ць;

5. (ногой) пакалыха́ць, памаха́ць;

6. (на руках, выражая восторг, поздравляя с чем-л.) пакі́даць, пагу́шкаць, пакача́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)