Палесты́на
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Палесты́на |
| Р. |
Палесты́ны |
| Д. |
Палесты́не |
| В. |
Палесты́ну |
| Т. |
Палесты́най Палесты́наю |
| М. |
Палесці́не |
Іншыя варыянты:
Палесці́на.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Палесты́на ж. Palästína n -s
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Палесці́на
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Палесці́на |
| Р. |
Палесці́ны |
| Д. |
Палесці́не |
| В. |
Палесці́ну |
| Т. |
Палесці́най Палесці́наю |
| М. |
Палесці́не |
Іншыя варыянты:
Палесты́на.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Palestine
[ˈpæləstaɪn]
Палесты́на
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)