пакурэ́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. пакуры́ць пакура́ць
Прошлы час
м. пакурэ́ў пакурэ́лі
ж. пакурэ́ла
н. пакурэ́ла

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пакурэ́ць сов. покопти́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пакурэ́ць, ‑эе; зак.

Курэць некаторы час. Лучына пакурэла і загасла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

покопте́ть сов.

1. (подымить) пакурэ́ць, падымі́ць;

2. перен., разг. пакарпе́ць, пагарбе́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

покопти́ть сов.

1. (испустить копоть) пакурэ́ць, пакуро́дыміць, пакурады́міць;

2. (мясо и т. п.) павэ́ндзіць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)