Verbum

анлайнавы слоўнік

пака́званне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пака́званне ср.

1. пока́зывание;

2. пока́зывание, ука́зывание;

3. изображе́ние, пока́зывание, отраже́ние;

4. предъявле́ние, пока́зывание;

1-4 см. пака́зваць ^{1, 2, 4, 5}

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пака́званне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. паказваць — паказаць (у 1–3, 5 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ДЭМАНСТРА́ЦЫЯ (ад лац. demonstratio паказванне),

1) шэсце, мітынг і інш. формы выказвання грамадскіх настрояў.

2) Наглядны спосаб азнаямлення з якой-н. з’явай, прадметам.

3) Дзеянне, якое падкрэслена выказвае пэўныя пачуцці або пратэст, непрыязнасць, варожасць і інш.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

uzewnętrznienie

н. выяўленне, паказванне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

выставле́ние выстаўле́нне, -ння ср., пака́званне, -ння ср.; см. выставля́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

предъявле́ние ср. прад’яўле́нне, -ння ср.; пака́з, -зу м., пака́званне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Zéitigung f -, en

1) паспява́нне

2) выяўле́нне, пака́званне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

обнару́живание

1. (показывание) пака́званне, -ння ср.;

2. (выказывание) выка́званне, -ння ср., выяўле́нне, -ння ср., пака́званне, -ння ср.;

3. (отыскивание) адшу́кванне, -ння ср.;

4. (устанавливание) выяўле́нне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Gaukeléi f -, -en

1) пака́званне фо́кусаў, жанглёрства; фігля́рства

2) падма́н

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)