пакадзі́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пакаджу́ |
пакадзі́м |
| 2-я ас. |
пакадзі́ш |
пакадзіце́ |
| 3-я ас. |
пакадзі́ць |
пакадзя́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пакадзі́ў |
пакадзі́лі |
| ж. |
пакадзі́ла |
| н. |
пакадзі́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пакадзі́ |
пакадзі́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
пакадзі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пакадзі́ць сов., церк., перен. покади́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пакадзі́ць, ‑каджу, ‑кадзіш, ‑кадзіць; зак.
Кадзіць некаторы час. Пакадзіць кадзілам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
покади́ть сов., церк. пакадзі́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)