пазы́бванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. пазы́бванне
Р. пазы́бвання
Д. пазы́бванню
В. пазы́бванне
Т. пазы́бваннем
М. пазы́бванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пазы́бванне ср., разг. пока́чивание

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пока́чивание

1. пакалы́хванне, -ння ср., паго́йдванне, -ння ср.; пагу́шкванне, -ння ср.; люля́нне, -ння ср.;

2. пахі́стванне, -ння ср., пакалы́хванне, -ння ср., калыва́нне, -ння ср.;

3. вага́нне, -ння ср., пазы́бванне, -ння ср.;

4. ківа́нне, -ння ср.; пакру́чванне, -ння ср.;

5. пакалы́хванне, -ння ср., пама́хванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)