падшчо́ўкваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. падшчо́ўкваю падшчо́ўкваем
2-я ас. падшчо́ўкваеш падшчо́ўкваеце
3-я ас. падшчо́ўквае падшчо́ўкваюць
Прошлы час
м. падшчо́ўкваў падшчо́ўквалі
ж. падшчо́ўквала
н. падшчо́ўквала
Загадны лад
2-я ас. падшчо́ўквай падшчо́ўквайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час падшчо́ўкваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падшчо́ўкваць несов. подщёлкивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падшчо́ўкваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Шчоўкаць у такт чаму‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падшчо́ўкнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

Аднакр. да падшчоўкваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подщёлкивать несов.

1. (производить звуки пальцами) падпстры́кваць; (кнутом, зубами) ля́скаць, падля́скваць; (пружиной, замком, о пружине, о замке) падшчо́ўкваць; (языком) падцмо́кваць; (шпорами, каблуками) падцо́кваць;

2. (о птицах) падшчо́ўкваць, обл. падцёхкваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)