падцыро́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. падцыро́ўваю падцыро́ўваем
2-я ас. падцыро́ўваеш падцыро́ўваеце
3-я ас. падцыро́ўвае падцыро́ўваюць
Прошлы час
м. падцыро́ўваў падцыро́ўвалі
ж. падцыро́ўвала
н. падцыро́ўвала
Загадны лад
2-я ас. падцыро́ўвай падцыро́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час падцыро́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падцыро́ўваць несов. подшто́пывать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падцыро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падцыраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падцырава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; зак., што (разм.).

Зацыраваць збольшага, у асобных месцах.

П. пальчаткі.

|| незак. падцыро́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

подшто́пывать несов. падцыро́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)