падхо́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падхо́д |
падхо́ды |
| Р. |
падхо́ду |
падхо́даў |
| Д. |
падхо́ду |
падхо́дам |
| В. |
падхо́д |
падхо́ды |
| Т. |
падхо́дам |
падхо́дамі |
| М. |
падхо́дзе |
падхо́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Ánsatz m -es, -sätze
1) наса́дка, надста́ўка; мушту́к
2) пача́так
3) схі́льнасць;
der ~ zur Korpulénz схі́льнасць да паўнаты́
4) падрыхто́ўка, разго́н; падхо́д; спро́ба;
auf den érsten ~ з са́мага пача́тку, з пе́ршага захо́ду;
der ~ zu éiner Áufgabe матэм. падыхо́д да рашэ́ння зада́чы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)