падуры́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падуру́ся паду́рымся
2-я ас. паду́рышся паду́рыцеся
3-я ас. паду́рыцца паду́рацца
Прошлы час
м. падуры́ўся падуры́ліся
ж. падуры́лася
н. падуры́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час падуры́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падуры́цца сов., разг. подури́ться, подура́читься

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падуры́цца, ‑дуруся, ‑дурышся, ‑дурыцца; зак.

Разм. Дурыцца некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

pofiglować

зак. падурыцца, падурэць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

подури́ть сов., разг.

1. (пошалить) падурэ́ць; падуры́цца;

2. (делать глупости некоторое время) падуры́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

подура́читься

1. падуры́цца; (пошалить) падурэ́ць, (долго) пападу́рваць, пападурэ́ць;

2. (посмеяться над кем, над чем) пасмяя́цца (з каго, з чаго); (долго, неоднократно) папасме́йвацца, папасмяя́цца (з каго, з чаго).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)