падто́чванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. падто́чванне
Р. падто́чвання
Д. падто́чванню
В. падто́чванне
Т. падто́чваннем
М. падто́чванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падто́чванне I ср. подта́чивание; см. падто́чваць I

падто́чванне II ср. подта́чивание; см. падто́чваць II

падто́чванне III ср.

1. надста́вка ж., надшива́ние;

2. спец. нараще́ние;

1, 2 см. падто́чваць III

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падто́чванне ​1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падточваць ​1 — падтачыць ​1.

падто́чванне ​2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падточваць ​2 — падтачыць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подта́чивание​II

1. падто́чванне, -ння ср.;

2. падто́чванне, -ння ср.;

3. падмыва́нне, -ння ср.;

4. падво́стрыванне, -ння ср.; падто́чванне, -ння ср.; см. подта́чивать​II.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

подто́чка ж. падво́стрыванне, -ння ср.; падто́чванне, -ння ср.; см. подта́чивать​II 4.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)