падрукава́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падруку́ю |
падруку́ем |
| 2-я ас. |
падруку́еш |
падруку́еце |
| 3-я ас. |
падруку́е |
падруку́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
падрукава́ў |
падрукава́лі |
| ж. |
падрукава́ла |
| н. |
падрукава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
падруку́й |
падруку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
падрукава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падрукава́ць сов., разг. (нек-рое время) попеча́тать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падрукава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак., што і без дап.
Разм. Друкаваць некаторы час.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
попеча́тать сов. падрукава́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)