падружы́цца, -ужу́ся, -у́жышся, -у́жыцца; зак.

Стаць другам каго-н.; пасябраваць.

Жанчыны моцна падружыліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падружы́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падружу́ся падру́жымся
2-я ас. падру́жышся падру́жыцеся
3-я ас. падру́жыцца падру́жацца
Прошлы час
м. падружы́ўся падружы́ліся
ж. падружы́лася
н. падружы́лася
Загадны лад
2-я ас. падружы́ся падружы́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час падружы́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падружы́цца сов. подружи́ться, сдружи́ться; (со многими) передружи́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падружы́цца, ‑дружуся, ‑дружышся, ‑дружыцца; зак.

Стаць другам каго‑н., зблізіцца з кім‑н.; пасябраваць. І ў тым агульным шуме-гуку Зачаўся торг, пайшлі бажыцца Ў жаданні шчырым падружыцца. Колас. Падружыліся з ім На другі мы ўжо дзень, Разам курым і спім І размовы вядзём. Нядзведскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падружы́цца разм. sich befréunden, Fréudschaft schlíeßen*; sich mit j-m ánfreunden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Падружы́цца ’ажаніцца’ (ТС). Украінізм; параўн. подружи́тися ’тс’. Гл. яшчэ подружжа.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

сдружи́ться пасябрава́ць, здружы́цца, падружы́цца, падружы́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

friendship [ˈfrendʃɪp] n. сябро́ўства, дру́жба;

a close/lasting friendship це́снае/трыва́лае сябро́ўства;

strike up a friendship пасябрава́ць, падружы́цца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

падружы́ць, ‑дружу, ‑дружыш, ‑дружыць; зак.

1. каго. Зрабіць сябрамі, зблізіць, здружыць. Ён спіць яшчэ, Андрэй.., харошы наш беларускі хлапчына, з якім цябе падружыла на гэты раз зноў дзіўна і нечакана паласкавелая доля. Брыль.

2. Тое, што і падружыцца. Едуць хлопцы дадому па шляху палявому. Яны разам служылі і навек падружылі. Гаўрусёў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазна́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм.

1. Пазнаць што‑н., атрымаць уяўленне аб чым‑н. Я пазнаўся з тайнамі юнацтва. Гілевіч. // Адчуць на ўласным вопыце, зведаць. Пазнацца з бядою. Пазнацца са славаю.

2. Добра пазнаёміцца з кім‑н., падружыцца. Пазнацца з суседзямі. □ Толькі два дні прайшло, Шэмет не паспеў яшчэ ні сам добра агледзецца, ні з людзьмі пазнацца. Лобан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)