падразны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. падразны́ падразна́я падразно́е падразны́я
Р. падразно́га падразно́й
падразно́е		 падразно́га падразны́х
Д. падразно́му падразно́й падразно́му падразны́м
В. падразны́ (неадуш.)
падразно́га (адуш.)		 падразну́ю падразно́е падразны́я (неадуш.)
падразны́х (адуш.)
Т. падразны́м падразно́й
падразно́ю		 падразны́м падразны́мі
М. падразны́м падразно́й падразны́м падразны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падразны́ спец. подрезно́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падразны́, ‑ая, ‑ое.

1. Спец. Які мае адносіны да падрэзкі. // Прызначаны для падрэзкі. Падразныя інструменты.

2. З падрэзам, падрэзаны. Паліто з падразной спінкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подрезно́й

1. падразны́;

2. (с подрезами) падразны́; на шы́нах; см. по́дрез​I;

подрезны́е поло́зья падразны́я палазы́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

РАЗЕ́Ц,

востраканцовая прылада працы стараж. чалавека ў эпоху палеаліту; пласціна або адшчэп крэменю для разьбы, гравіроўкі, выразання пазоў, расчлянення косці, рогу, дрэва. Асн. тыпы Р.: на вугле зламанай загатоўкі, рэтушныя ці бакавыя, 2-гранныя ці сярэдзінныя. На тэр. Беларусі існавалі на працягу каменнага веку.

В.​Я.​Кудрашоў.

Такарныя разцы: 1 — расточны ўпорны (у борштанзе); 2 — расточны (у борштанзе); 3 — прахадны прамы правы; 4 — прахадны ўпорны правы; 5 — падразны левы; 6 — праразны; 7 — прахадны адагнуты правы; 8 — адразны; 9 — фасонны; 10 — падразны правы; 11 — разьбовы для вонкавай разьбы; 12 — разьбовы для ўнутранай разьбы; 13 — расточны.

т. 13, с. 258

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)