падпіса́нт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. падпіса́нт падпіса́нты
Р. падпіса́нта падпіса́нтаў
Д. падпіса́нту падпіса́нтам
В. падпіса́нта падпіса́нтаў
Т. падпіса́нтам падпіса́нтамі
М. падпіса́нце падпіса́нтах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падпіса́нт м., разг., ирон. подписа́нт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падпіса́нт м. Unterzéichner m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

sygnatariusz

м. асоба, якая падпісала дакумент (дагавор); падпісант

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Unterzéichner m -s, -, Unterzéichnete sub m, f -n, -n падпіса́нт, -нтка; той, хто падпіса́ўся; та́я, хто падпіса́лася

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)