падпё́рты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. падпё́рты падпё́ртая падпё́ртае падпё́ртыя
Р. падпё́ртага падпё́ртай
падпё́ртае		 падпё́ртага падпё́ртых
Д. падпё́ртаму падпё́ртай падпё́ртаму падпё́ртым
В. падпё́рты (неадуш.)
падпё́ртага (адуш.)		 падпё́ртую падпё́ртае падпё́ртыя (неадуш.)
падпё́ртых (адуш.)
Т. падпё́ртым падпё́ртай
падпё́ртаю		 падпё́ртым падпё́ртымі
М. падпё́ртым падпё́ртай падпё́ртым падпё́ртых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падпё́рты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. падпё́рты падпё́ртая падпё́ртае падпё́ртыя
Р. падпё́ртага падпё́ртай
падпё́ртае		 падпё́ртага падпё́ртых
Д. падпё́ртаму падпё́ртай падпё́ртаму падпё́ртым
В. падпё́рты (неадуш.)
падпё́ртага (адуш.)		 падпё́ртую падпё́ртае падпё́ртыя (неадуш.)
падпё́ртых (адуш.)
Т. падпё́ртым падпё́ртай
падпё́ртаю		 падпё́ртым падпё́ртымі
М. падпё́ртым падпё́ртай падпё́ртым падпё́ртых

Кароткая форма: падпё́рта.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падпёрты подпёртый;

◊ варо́ты пірага́мі п. — (дзе, у каго) ирон. ворота́ пирога́ми подпёрты (где, у кого)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падпёрты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падперці (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подпёртый падпёрты.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

podparty

падпёрты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wsparty

падпёрты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дручо́к, ‑чка, м.

Разм. Памянш. да друк ​2; невялікі друк. Найбольш ураджайныя і надломленыя ветрам галіны былі падпёрты дручкамі. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

піро́г, ‑рага, м.

Булка, пераважна падоўжанай формы і з якой‑н. начынкай. Пірог з макам. Пірог з павідлам. □ Набліжалася свята Кастрычніка. Кожны ўспамінаў, як ён летась святкаваў гэты дзень у сябе дома, як маці вешала чыстыя фіранкі, засцілала накрухмалены кужэльны абрус, пякла смачныя пірагі. Грахоўскі.

•••

Вароты пірагамі падпёрты дзе, у каго гл. вароты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

піро́г (род. пірага́) м. пиро́г;

◊ варо́ты пірага́мі падпёрты — (дзе, у каго) ирон. ворота́ пирога́ми подпёрты (где, у кого);

у чужы́х рука́х п. вялі́кі — в чужи́х рука́х пиро́г вели́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)