падпяра́зка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падпяра́зка |
падпяра́зкі |
| Р. |
падпяра́зкі |
падпяра́зак |
| Д. |
падпяра́зцы |
падпяра́зкам |
| В. |
падпяра́зку |
падпяра́зкі |
| Т. |
падпяра́зкай
падпяра́зкаю |
падпяра́зкамі |
| М. |
падпяра́зцы |
падпяра́зках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падпяра́зка ж., разг. подпоя́ска, опоя́ска
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падпяра́зка, ‑і, ДМ ‑зцы; Р мн. ‑зак; ж.
Абл. Тое, чым падпяразваюцца. Верхнюю рубашку.. [Блецька] насіў без падпяразкі. Чорны. Дзед Сёмка стаіць у дзвярах. Гэта высокі сівы стары ў зрэбнай без падпяразкі кашулі і шарачковых портках. С. Александровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
подпоя́ска падпяра́зка, -кі ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)