падо́ўжана

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
падо́ўжана - -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падо́ўжана-ава́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. падо́ўжана-ава́льны падо́ўжана-ава́льная падо́ўжана-ава́льнае падо́ўжана-ава́льныя
Р. падо́ўжана-ава́льнага падо́ўжана-ава́льнай
падо́ўжана-ава́льнае
падо́ўжана-ава́льнага падо́ўжана-ава́льных
Д. падо́ўжана-ава́льнаму падо́ўжана-ава́льнай падо́ўжана-ава́льнаму падо́ўжана-ава́льным
В. падо́ўжана-ава́льны (неадуш.)
падо́ўжана-ава́льнага (адуш.)
падо́ўжана-ава́льную падо́ўжана-ава́льнае падо́ўжана-ава́льныя (неадуш.)
падо́ўжана-ава́льных (адуш.)
Т. падо́ўжана-ава́льным падо́ўжана-ава́льнай
падо́ўжана-ава́льнаю
падо́ўжана-ава́льным падо́ўжана-ава́льнымі
М. падо́ўжана-ава́льным падо́ўжана-ава́льнай падо́ўжана-ава́льным падо́ўжана-ава́льных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падо́ўжана-цыліндры́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. падо́ўжана-цыліндры́чны падо́ўжана-цыліндры́чная падо́ўжана-цыліндры́чнае падо́ўжана-цыліндры́чныя
Р. падо́ўжана-цыліндры́чнага падо́ўжана-цыліндры́чнай
падо́ўжана-цыліндры́чнае
падо́ўжана-цыліндры́чнага падо́ўжана-цыліндры́чных
Д. падо́ўжана-цыліндры́чнаму падо́ўжана-цыліндры́чнай падо́ўжана-цыліндры́чнаму падо́ўжана-цыліндры́чным
В. падо́ўжана-цыліндры́чны (неадуш.)
падо́ўжана-цыліндры́чнага (адуш.)
падо́ўжана-цыліндры́чную падо́ўжана-цыліндры́чнае падо́ўжана-цыліндры́чныя (неадуш.)
падо́ўжана-цыліндры́чных (адуш.)
Т. падо́ўжана-цыліндры́чным падо́ўжана-цыліндры́чнай
падо́ўжана-цыліндры́чнаю
падо́ўжана-цыліндры́чным падо́ўжана-цыліндры́чнымі
М. падо́ўжана-цыліндры́чным падо́ўжана-цыліндры́чнай падо́ўжана-цыліндры́чным падо́ўжана-цыліндры́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падо́ўжана-эліпты́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. падо́ўжана-эліпты́чны падо́ўжана-эліпты́чная падо́ўжана-эліпты́чнае падо́ўжана-эліпты́чныя
Р. падо́ўжана-эліпты́чнага падо́ўжана-эліпты́чнай
падо́ўжана-эліпты́чнае
падо́ўжана-эліпты́чнага падо́ўжана-эліпты́чных
Д. падо́ўжана-эліпты́чнаму падо́ўжана-эліпты́чнай падо́ўжана-эліпты́чнаму падо́ўжана-эліпты́чным
В. падо́ўжана-эліпты́чны (неадуш.)
падо́ўжана-эліпты́чнага (адуш.)
падо́ўжана-эліпты́чную падо́ўжана-эліпты́чнае падо́ўжана-эліпты́чныя (неадуш.)
падо́ўжана-эліпты́чных (адуш.)
Т. падо́ўжана-эліпты́чным падо́ўжана-эліпты́чнай
падо́ўжана-эліпты́чнаю
падо́ўжана-эліпты́чным падо́ўжана-эліпты́чнымі
М. падо́ўжана-эліпты́чным падо́ўжана-эліпты́чнай падо́ўжана-эліпты́чным падо́ўжана-эліпты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Пекяры́ца, (пекеры́ца) ’пякотка’ (нараўл., Мат. Гом.). Да пе́кці, пячы́ (гл.), аснова якіх была падоўжана экспрэсным суф. ‑ер‑ (параўн. блюзн‑ер‑ыць).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

падо́ўжаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. падо́ўжаны падо́ўжаная падо́ўжанае падо́ўжаныя
Р. падо́ўжанага падо́ўжанай
падо́ўжанае
падо́ўжанага падо́ўжаных
Д. падо́ўжанаму падо́ўжанай падо́ўжанаму падо́ўжаным
В. падо́ўжаны (неадуш.)
падо́ўжанага (адуш.)
падо́ўжаную падо́ўжанае падо́ўжаныя (неадуш.)
падо́ўжаных (адуш.)
Т. падо́ўжаным падо́ўжанай
падо́ўжанаю
падо́ўжаным падо́ўжанымі
М. падо́ўжаным падо́ўжанай падо́ўжаным падо́ўжаных

Кароткая форма: падо́ўжана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

МНІ́Й (Mnium),

род брыевых імхоў сям. мніевых. Пашыраны ва ўмераным поясе і горных абласцях Паўн. паўшар’я. На Беларусі 4 віды М.: абкружаны (M. marginatum), аднагадовы (M. hornum), зорчаты (M. stellare), няпэўны (M. ambiguum). Трапляюцца на глебе, гнілой драўніне, у вільготных і забалочаных месцах.

Адна- і двухдомныя лістасцябловыя расліны даўж. 2—7 см. Дзярнінкі шчыльныя або рыхлыя, светла- ці цёмна-зялёныя. Сцябло прамастойнае са стэрыльнымі парасткамі.

Лісце скучанае, падоўжана-эліптычнае або падоўжана-ланцэтнае, завостранае. Спарагоны адзінкавыя, рэдка па 2. Каробачка гарызантальная або паніклая, вечка з дзюбкай, каўпачок клабукападобны.

Г.​Ф.​Рыкоўскі.

Мній хвалісты.

т. 10, с. 501

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АЎЛАКО́МНІУМ (Aulacomnium),

род брыевых імхоў сям. аўлакомніевых. Вядома 9 відаў. Пашыраны ў Паўн. паўшар’і. На Беларусі 2 віды. На балотах, забалочаных лугах і лясах расце аўлакомніум балотны (A. palustre). Пагаршае якасць лугоў. Торфаўтваральнік. Радзей, пераважна на гнілой драўніне ў вільготных лясах, трапляецца аўлакомніум двухполы (A. androgynum).

Аўлакомніум балотны — двухдомная расліна. Утварае зялёныя або жоўта-зялёныя густалямцаватыя дзярнінкі. Сцёблы выш. Да 10—15 см, простыя або галінастыя. Лісце даўж. да 3 мм, падоўжана-ланцэтнае. Каробачка падоўжана-яйцападобная, гарбатая, нахіленая, на жоўта-чырвонай ножцы. Спараносіць летам. Вегетатыўнае размнажэнне лістападобнымі вывадкавымі цельцамі, сабранымі ў шарападобныя галоўкі на доўгіх ножках. У аўлакомніума двухполага вывадкавыя цельцы верацёнападобныя.

Г.​Ф.​Рыкоўскі.

Аўлакомніум балотны: 1 — спарагон з каробачкай; 2 — ліст.

т. 2, с. 86

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ГІ́ПНУМ (Hypnum),

род брыевых імхоў сям. гіпнавых. Вядома каля 60 відаў. Пашыраны пераважна ва ўмеранай зоне Паўн. паўшар’я. На Беларусі 6 відаў. Гіпнум кіпарысападобны (H. cupressiforme) часцей трапляецца ў лясах каля дрэў, на гнілой драўніне, глебе, камянях. Звычайнымі з’яўляюцца гіпнум бледнаваты (H. pallescens) і гіпнум Ліндберга (H. lindbergii), менш распаўсюджаны гіпнум лугавы (H. pratense), рэдка трапляюцца гіпнум пладучы (H. fertile) і гіпнум расстаўлены (H. imponens).

Адна- і двухдомныя меза- і ксерафільныя расліны. Дзярнінкі зялёныя ці жаўтавата-зялёныя, шаўкавіста-бліскучыя. Сцябло ляжачае ці ўзнятае, даўж. 2—10 см, перыста-разгалінаванае, радзей простае, парасткі з кручкаватымі канцамі. Лісце серпа-, яйцападобнае або падоўжана-ланцэтнае. Спарагоны на бакавых галінах. Каробачка падоўжана-эліпсападобная ці цыліндрычная. Перыстом двайны.

Гіпнум кіпарысападобны.

т. 5, с. 259

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ВАСТРЫ́ЦА (Asperugo),

род кветкавых раслін сям. бурачнікавых. 1 від — вастрыца распасцёртая (Asperugo procumbens). Пашыраны ў Еўропе, Азіі, у Паўн. Афрыцы, як занесеная расліна — у Паўн. Амерыцы. На Беларусі трапляецца зрэдку як пустазелле на агародах і каля жылля.

Аднагадовая цвёрдаапушаная травяністая расліна з распасцёртым па зямлі сцяблом даўж. да 60 см. Лісце чаргаванае, падоўжана-эліпсоіднае. Кветкі дробныя, спачатку фіялетавыя, потым блакітныя ці сінія, адзіночныя або па 2—3 у пазухах верхняга лісця. Плод — чатырохарэшак. Лек. (процізапаленчы і адхарквальны сродак) расліна.

Вастрыца распасцёртая.

т. 4, с. 33

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)