падо́раны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падо́раны |
падо́раная |
падо́ранае |
падо́раныя |
| Р. |
падо́ранага |
падо́ранай падо́ранае |
падо́ранага |
падо́раных |
| Д. |
падо́ранаму |
падо́ранай |
падо́ранаму |
падо́раным |
| В. |
падо́раны (неадуш.) падо́ранага (адуш.) |
падо́раную |
падо́ранае |
падо́раныя (неадуш.) падо́раных (адуш.) |
| Т. |
падо́раным |
падо́ранай падо́ранаю |
падо́раным |
падо́ранымі |
| М. |
падо́раным |
падо́ранай |
падо́раным |
падо́раных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падо́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падо́раны |
падо́раная |
падо́ранае |
падо́раныя |
| Р. |
падо́ранага |
падо́ранай падо́ранае |
падо́ранага |
падо́раных |
| Д. |
падо́ранаму |
падо́ранай |
падо́ранаму |
падо́раным |
| В. |
падо́раны (неадуш.) падо́ранага (адуш.) |
падо́раную |
падо́ранае |
падо́раныя (неадуш.) падо́раных (адуш.) |
| Т. |
падо́раным |
падо́ранай падо́ранаю |
падо́раным |
падо́ранымі |
| М. |
падо́раным |
падо́ранай |
падо́раным |
падо́раных |
Кароткая форма: падо́рана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падо́раны пода́ренный, принесённый в дар; поднесённый, преподнесённый; см. падары́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падо́раны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад падарыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
до́раны, -ая, -ае.
Атрыманы ў якасці падарунка; падораны.
Доранаму каню ў зубы не глядзяць (прыказка).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
до́раны і даро́ны, ‑ая, ‑ае.
Разм. Атрыманы ў якасці падарунка; падораны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
даро́ўны, -ая, -ае.
1. Падораны кім-н., атрыманы ў падарунак.
Д. сервіз.
2. Які пацвярджае падарунак.
Д. надпіс.
3. у знач. наз. даро́ўная, -ай, мн. -ыя, -ых, ж. Дакумент, які замацоўвае падараваную маёмасць за тым, хто атрымаў яе (спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
преподнесённый падне́сены; (поданный) пада́дзены; (подаренный) падо́раны; да́дзены ў гасці́нец;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
АРЫЯ́ДНА,
у старажытнагрэчаскай міфалогіі дачка крыцкага цара Мінаса і Пасіфаі, унучка бога сонца Геліяса. Дапамагла афінскаму герою Тэсею, які забіў Мінатаўра, выбрацца з лабірынта пры дапамозе клубка нітак («нітка Арыядны»). Пакінутая Тэсеем, стала жонкай Дыяніса; вянок, падораны Дыянісам, пасля смерці Арыядны трапіў на неба і прыняў форму сузор’я (сузор’е Паўночная Карона). Міф пра Арыядну — часты сюжэт у выяўленчым мастацтве (антычныя вазы, фрэскі, рэльефы рымскіх саркафагаў, карціны Тыцыяна, Я.Тынтарэта, А.Каўфман), літаратуры (Лопэ дэ Вэга, І.Гундуліч), музыцы (Г.Ф.Гендэль, І.Гайдн, І.К.Бах) і інш.
т. 2, с. 10
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)