падно́скавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падно́скавы |
падно́скавая |
падно́скавае |
падно́скавыя |
| Р. |
падно́скавага |
падно́скавай
падно́скавае |
падно́скавага |
падно́скавых |
| Д. |
падно́скаваму |
падно́скавай |
падно́скаваму |
падно́скавым |
| В. |
падно́скавы (неадуш.)
падно́скавага (адуш.) |
падно́скавую |
падно́скавае |
падно́скавыя (неадуш.)
падно́скавых (адуш.) |
| Т. |
падно́скавым |
падно́скавай
падно́скаваю |
падно́скавым |
падно́скавымі |
| М. |
падно́скавым |
падно́скавай |
падно́скавым |
падно́скавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падно́скавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да падноска. Падноскавая частка абутку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падно́сак, -ска, мн. -скі, -скаў, м.
Частка другой падэшвы ў абутку ад наска да палавіны ступні.
На хаду падноскі адарве (перан.: пра вельмі спрытнага чалавека).
|| прым. падно́скавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
подмёточный сапожн. падно́скавы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)