назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| паднайму | |
| паднайму | |
| паднаймам | |
| паднайме |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| паднайму | |
| паднайму | |
| паднаймам | |
| паднайме |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дапаможны ў адносінах да дагавору маёмаснага найму або дагавору найму жылога памяшкання цывільна-прававы дагавор, па якім наймальнік здае нанятую маёмасць або яе частку трэцяй асобе — паднаймальніку, застаючыся адказным перад наймадаўцам. У дагаворных адносінах з наймадаўцам паднаймальнік не знаходзіцца, і заключэнне дагавору П. не ўплывае на характар і абавязацельствы бакоў па дагаворы найму. Паводле цывільнага заканадаўства Рэспублікі Беларусь наймальнік не можа даць паднаймальніку большы аб’ём правоў, чым мае сам па дагаворы найму. Са спыненнем дагавору найму адначасова спыняецца і дагавор паднайму.
І.М.Сямёнава.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
поднаём
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
podnajem, ~mu
podnaj|emПольска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
sublet
sublet a room to a friend здава́ць пако́й ся́бру (у субарэнду)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Úntermiete
zur ~ wóhnen здыма́ць пако́й у субаранда́тара (прыватным чынам)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)