падмяша́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -мяша́ны і -ме́шаны; зак., што і чаго.

Мяшаючы, падбавіць.

П. пяску ў цэмент.

|| незак. падме́шваць, -аю, -аеш, -ае; наз. падме́шванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падмяша́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падмяша́ю падмяша́ем
2-я ас. падмяша́еш падмяша́еце
3-я ас. падмяша́е падмяша́юць
Прошлы час
м. падмяша́ў падмяша́лі
ж. падмяша́ла
н. падмяша́ла
Загадны лад
2-я ас. падмяша́й падмяша́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час падмяша́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падмяша́ць сов. подмеша́ть;

п. пяску́ ў цэ́мент — подмеша́ть песку́ в цеме́нт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падмяша́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Мяшаючы, дадаць чаго‑н. у што‑н. Падмяшаць пяску ў цэмент. □ Людзі елі траву, таўклі кару з дрэў, церлі мякіну, рады якой жменьцы пазаддзя, каб падмяшаць у травяністую агідную страву. Быкаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падмяша́ць béimischen vt, béimengen vt (да чаго-н. D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

падме́ска гл. падмясіць, падмяшаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падме́шванне гл. падмясіць, падмяшаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падме́шваць гл. падмясіць, падмяшаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падмяша́ны подме́шанный; см. падмяша́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падмяша́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падмяшаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)