падкі́снуць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. падкі́сне падкі́снуць
Прошлы час
м. падкі́с падкі́слі
ж. падкі́сла
н. падкі́сла
Дзеепрыслоўе
прош. час падкі́сшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падкі́снуць сов. подки́снуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падкі́снуць, ‑не; пр. падкіс, ‑кісла і ‑кіснуў, ‑кіснула; зак.

Разм. Нямнога, злёгку закіснуць. Падкісла рошчына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подки́снуть сов. падкі́снуць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падкіса́ць, ‑ае.

Незак. да падкіснуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прамгну́ць ’крышку падкіснуць’ (мсцісл., З нар. сл.). З *прамзгнуць у выніку спрашчэння групы зычных; параўн. рус. промзгну́ть ’тс’. Гл. про́мзлы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)