падко́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. падко́чаны падко́чаная падко́чанае падко́чаныя
Р. падко́чанага падко́чанай
падко́чанае		 падко́чанага падко́чаных
Д. падко́чанаму падко́чанай падко́чанаму падко́чаным
В. падко́чаны (неадуш.)
падко́чанага (адуш.)		 падко́чаную падко́чанае падко́чаныя (неадуш.)
падко́чаных (адуш.)
Т. падко́чаным падко́чанай
падко́чанаю		 падко́чаным падко́чанымі
М. падко́чаным падко́чанай падко́чаным падко́чаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падко́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. падко́чаны падко́чаная падко́чанае падко́чаныя
Р. падко́чанага падко́чанай
падко́чанае		 падко́чанага падко́чаных
Д. падко́чанаму падко́чанай падко́чанаму падко́чаным
В. падко́чаны (неадуш.)
падко́чанага (адуш.)		 падко́чаную падко́чанае падко́чаныя (неадуш.)
падко́чаных (адуш.)
Т. падко́чаным падко́чанай
падко́чанаю		 падко́чаным падко́чанымі
М. падко́чаным падко́чанай падко́чаным падко́чаных

Кароткая форма: падко́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падко́чаны в разн. знач. подка́ченный; см. падкаці́ць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падко́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падкаціць (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)