пагато́ве

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
пагато́ве - -

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Пагато́ве ’тым больш’ (Гарэц., Янк. БП, 158). Ст.-бел. покготовю (поготове, поготову, поготовно) ’асабліва’, пал. XVI ст. < ст.-польск. pogotowie (Булыка, Лекс. запазыч., 200).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

нарыхтава́ць, нарыхто́ўваць

1. (падрыхтоўваць) vórbereiten vt, fértig máchen; beréithalten* аддз. vt, beréitstellen аддз. vt (трымаць на пагатове);

2. (назапасіць) sich verséhen* (што-н. mit D); besórgen vt; Vórräte ánlegen;

3. (зрабіць нарыхтоўкі) bescháffen vt, áufbereiten vt; Vórräte ánlegen; sich versórgen (што-н. mit D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)